Σινεμά Τρέλα

Posted: 21 Ιουλίου, 2019 in Όλα τα Κείμενα, Περί Κινηματογράφου

the-shining_1280x720

της Εύης Αβδελίδου

 

Ταινίες που τρελαίνουν. Ταινίες που τα κάδρα τους μυρίζουν τρελό αίμα.

Τρελοί σκηνοθέτες που βασανίζουν συνεργείο και ηθοποιούς.

 

Εμείς που ανακαλύπτουμε την τρέλα μας μέσα από ένα φιλμ.

 

Ο έρωτας που καταλήγει τρέλα και η τρέλα που φορά τα ρούχα του έρωτα

για να βγει απ’ το μοναχικό δωμάτιό της.

 

Η υποψία ότι δεν υπάρχουν τρελοί, αλλά τρελά μάτια και αυτιά.

Η παραδοχή ότι τα όρια ορίζουν την τρέλα και ότι η τρέλα περιορίζει τα όρια.

 

Όσο πιο πολύ σκέφτεται κανείς, διαβάζει, παρατηρεί, όσο πιο πολύ ζει,

βλέπει ότι η τρέλα έχει την αποστολή να ανοίξει τα βλέφαρά σου λίγο περισσότερο

για να χωρέσουν τον Άλλον στα μάτια σου. Με τον ένοχο κίνδυνο να σου τα ματώσει.

 

Ο Τρελός έχει απλά χάσει τη φωνή του και το σώμα του.

Ζητά να τον δεις και να τον ακούσεις.

 

Όσο πιο περίπλοκη η εποχή, τόσο πιο πρωτότυπος πρέπει να γίνει ο τρελός

για να τον ακούσουν.

 

Το σινεμα αγκαλιάζει την τρελα, σαν να είναι η πρώτη της φορά

και της δινει φωνή και αφή.

 

Το φιλμ χωρά, καμιά φορά,

πιο εύκολα απ’ τα μάτια το χάος της ψυχής.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.