Είναι ροζ παλαβός της παράνοιας αρχηγός

Posted: 11 Ιουλίου, 2019 in Ανάλυση / Κριτική Ταινιών

PPstrikesAgain_1787355i

της  Άννας Σιούλα

Μία µικρή αλλαγή στην ατάκα του Καράτε Κατ: «είµαι κοµψός και µοχθηρός, του καράτε τιµωρός», του γνωστού αδέξιου γάτου – ντεντέκτιβ από την οµώνυµη σειρά κινουµένων σχεδίων, ο οποίος έχει πάρα  πολλά κοινά µε τον ήρωα της ιστορίας µας, που είναι επιθεωρητής της αστυνοµίας, λάτρης του καράτε και αδέξιος επίσης. Η τρέλα δεν πάει στα βουνά αλλά στους ανθρώπους και η σειρά ταινιών “The Pink Panther” µπορεί να επιβεβαιώσει άµεσα αυτόν τον κανόνα. Μία τρέλα γαλλικής προέλευσης που πηγάζει από τον περίφηµο επιθεωρητή Clouseau ο οποίος βασανίζεται από τον Ροζ Πάνθηρα και ο ίδιος µε τη σειρά του βασανίζει τον ανώτερό του, αρχηγό της αστυνοµίας, Charles Dreyfus. Μια σειρά ταινιών όπου κυριαρχεί η τρέλα, η πλάκα, το κυνηγητό και το άσβεστο µίσος µεταξύ των 2 ηρώων.

Τα βασικά πρόσωπα της ιστορίας είναι ο επιθεωρητής Jacques Clouseau, ο Αρχηγός της αστυνοµίας Charles Dreyfus, ο ευυπόληπτος κλέφτης Sir Charles Lytton, ο πιστός υπηρέτης και βοηθός του Clouseau, Cato και ο καθηγητής στις µεταµφιέσεις August Balls. Ο Ροζ Πάνθηρας είναι στην ουσία ένα ροζ διαµάντι στο οποίο όταν κοιτάξεις πολύ κοντά βλέπεις να απεικονίζεται το περίφηµο τετράποδο. Παρότι το διαµάντι εµφανίζεται σε 6 µόνο από τα 11 συνολικά φιλµ, ο τίτλος ήταν τόσο «πιασάρικος» που συνόδευσε και τις υπόλοιπες ταινίες.

002-blake-edwards-theredlist

 

Όλα ξεκινάνε από αυτό το διαµάντι και τον κλέφτη που το αρπάζει (Sir Charles Lytton). Ο σκανταλιάρης, αφελής, αδέξιος αλλά και καλοφούρτουνος Clouseau αναλαµβάνει την υπόθεση τρελαίνοντας όσους βρίσκονται στον διάβα του, µε πρώτο από όλους τον ανώτερο του Charles Dreyfus, αποτελώντας αφορµή για την κατάστρωση των µεγαλύτερων δολοφονικών σχεδίων εναντίον του. Η καλή του µοίρα όµως, σαν νεράιδα µε ένα µαγικό ραβδί, πάντα τον σώζει την τελευταία στιγµή και τον προφυλάσσει από τα κακά βοηθώντας τον ταυτόχρονα να διαλευκάνει τις υποθέσεις του χωρίς να ξέρει ούτε ο ίδιος το πώς, βγαίνοντας πάντα στο τέλος  ήρωας και πρότυπο σωστού αστυνοµικού. Με τα σπαστά Γαλλοαγγλικά του, δηµιουργεί ακόµη περισσότερα προβλήµατα, αυτή τη φορά στην επικοινωνία του µε τους ανθρώπους. Χαρακτηριστική η σκηνή µε τα µηνύµατα (messages στα γαλλικά) από την ταινία Trail of The Pink Panther (1982). Ο Clouseau µπαίνει στο ξενοδοχείο της Σκωτίας όπου διαµένει και ζητάει από τον υπάλληλο της υποδοχής να του δώσει τα µηνύµατα του (messages) αν έχει. Η λέξη προφέρεται µεσάζ στα Γαλλικά κι εύκολα µπερδεύεται µε το µασάζ το οποίο και καταλαβαίνει ο ξενοδόχος. Τον παροτρύνει λοιπόν να πάει στην Σίρλεϊ το Παθιασµένο Λουλούδι και να του δώσει ένα. Ο Clouseau επιµένει πως το θέλει από τον ίδιο κι ο ξενοδόχος του απαντάει λέγοντας του πως δεν κάνει τέτοια πράγµατα. Τελικά η παρεξήγηση λύνεται µε τον Clouseau να του δίνει να καταλάβει για ποιό πράγµα µιλάει όταν του επισηµαίνει ότι του έδωσε ένα σήµερα το πρωί από τον επιθεωρητή της Scotland Yard.

Ένα πρόσωπο που κλέβει την παράσταση είναι ο Αρχηγός της αστυνοµίας Charles Dreyfus τον οποίο υποδύεται ο Herbert Lom, σε έναν ρόλο που τον έκανε διάσηµο. Ο Lom έδωσε το δικό του στίγµα στην τρέλα αυτών των ταινιών, µε το τροµερό παίξιµο των µατιών του κάθε φορά που έβλεπε τον Clouseau ή άκουγε το όνοµά του. Η κατάληξη στο ψυχιατρείο επισφραγίζει την τρέλα µε την βούλα. Εκεί πια ο Dreyfus ακούει Clouseau και ρίγη κατακλύζουν το κορµί του.

MV5BODM4MDcwODI3NV5BMl5BanBnXkFtZTcwNDQxMTMyNA@@._V1._SX640_SY470_

 

Ένας άλλος συνδυασµός που πουλάει τρέλα µε το τσουβάλι, είναι ο Clouseau µε τον πιστό υπηρέτη του, τον Κινέζο Cato. Οι δυο τους έχουν µια σχέση µίσους και πάθους σε όλες τις ταινίες, καθώς ο πρώτος έχει διατάξει τον δεύτερο να του επιτίθεται διαρκώς και σε ανύποπτο χρόνο προκειµένου να τον κρατάει πάντα σε εγρήγορση και συνεχή εξάσκηση, και να µην δείχνει κανένα µα κανένα έλεος ακόµη και όταν ο Clouseau το ζητάει και το εννοεί. Τι κι αν ο κόσµος γύρω τους κυριολεκτικά καίγεται. Εκείνοι δε σταµατούν να παλεύουν µέχρι να καταστρέψουν όλο το σπίτι (και τα σπίτια των γειτόνων) και να αναδειχθεί επιτέλους ο νικητής, που είναι πάντα ο Clouseau, αφήνοντας τον καηµένο τον Cato σέκο. Το µόνο που µπορεί να τους διακόψει για λίγο, είναι το τηλέφωνο που χτυπάει. Στα τηλεφωνήµατα απαντάνε και µετά συνεχίζουν το ξύλο. Στις 2 πρόσφατες εκδοχές του Ροζ Πάνθηρα, ο Κινέζος Cato αντικαθιστάται από τον Γάλλο Ponton (Jean Reno). Η καινούρια παραγωγή πιστεύει πως ο βοηθός/υπηρέτης  του Clouseau πρέπει να είναι σύντεκνος κι όχι αντίθετης εθνικότητας όπως στις προηγούµενες ταινίες. Ο ρόλος του Cato ήταν µια ιδέα του Peter Sellers καθώς ήθελε να δηµιουργήσει ένα δίδυµο αντίστοιχο µε εκείνο του Stan Laurel µε τον Oliver Hardy.

Όταν ο Sellers έγινε ο Clouseau ένοιωθε ότι ήταν ένας ρόλος που του ταίριαζε γάντι γι’αυτό κι έδωσε µία ξέφρενη ερµηνεία:  «Ένοιωθα σαν στο σπίτι µου στον ρόλο του Γάλλου επιθεωρητή. Ένας βλάκας που µισεί να του υπενθυµίζουν οι άλλοι τα λάθη του. Η δηµοτικότητα του δεν θα έσβηνε ποτέ. Στην ταινία έπαιξα τον επιθεωρητή για πρώτη φορά. Κάθε του πράξη αναπόφευκτα κατέληγε σε καταστροφή κι αυτό οδηγούσε την ταινία σε σηµαντική επιτυχία.»

Ο Clouseau είναι µία πολυσύνθετη προσωπικότητα µε αξιοπερίεργο χαρακτήρα. Είναι ποµπώδης και αλαζόνας αλλά ταυτόχρονα είναι κι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος. Προκαλούσε, κατά κάποιο τρόπο, όλα αυτά τα ατυχήµατα που του συνέβαιναν µε την συµπεριφορά του, όµως παρά τα εµπόδια και τις αποτυχίες ξαναπροσπαθούσε. Το κοινό ταυτίζεται µαζί του γιατί έχει τις ιδιότητες και τα ελαττώµατα ανθρώπινου γένους, χωρίς να γίνεται εξωπραγµατικός, όσο κι αν φαίνεται ότι κάποιες φορές είναι. Αυτό τον κάνει και συµπαθή γιατί δεν είναι ενήµερος της γελοιότητας που δηµιουργεί. Οι θεατές όµως ταυτίζονται µε τον Γάλλο αστυνοµικό και για την ελαφρώς δραµατική του υπόσταση καθώς πέρα από τα κωµικά του τρικ αποτελεί και µία θλιβερή φιγούρα. Η µοναχικότητα του χαρακτήρα του είναι εµφανής όταν εξαιτίας της ιδιαιτερότητας του όλοι οι δικοί του άνθρωποι τον εγκαταλείπουν θεωρώντας τον ένα βλάκα και µισό, αφού πρώτα τον έχουν εκµεταλλευτεί ή εξαπατήσει. Όλοι εκτός από τον Cato φυσικά. Και για να επιστρέψουµε στο κωµικό στοιχείο, ο καθηγητής August Balls είναι ο άνθρωπος που δίνει αφορµές για πολλά γέλια µε τις µεταµφιέσεις που προτείνει στον επιθεωρητή. Ο Clouseau σαν γνήσιος επαγγελµατίας, µεταµφιέζεται για να µην γίνει αντιληπτός από τα κακοποιά στοιχεία, νοµίζοντας ότι αυτό θα βοηθήσει τις έρευνες του. Για τον επιθεωρητή κάθε µεταµφίεση είναι κι ένας ρόλος που πρέπει να παίξει αλλά ακόµα κι όταν παίζει έναν ρόλο είναι πάντα ο Clouseau. Ο ίδιος ο Sellers λέει:« Ακόµη κι όταν δεν είναι µεταµφιεσµένος ο Clouseau δεν µπορεί να διαχειριστεί ούτε τις πιο απλές καταστάσεις. Αυτό το είδος χιούµορ είναι που συνδέει τον Blake (Edwards), εµένα και το κοινό».

PINK PANTHER: RETURN OF THE PINK PANTHER

 

Στην αρχή ο Sellers και ο Edwards δεν πίστευαν ότι θα υπήρχε συνέχεια στον Ροζ Πάνθηρα. Με καλή θέληση και χρήµατα από την παραγωγή ήρθαν τα σίκουελ. Οι δύο άντρες είχαν το ίδιο χιούµορ βρίσκοντας τα ίδια πράγµατα αστεία. Καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον. Ο Edwards ήταν ο µόνος σκηνοθέτης στον οποίο ο Sellers βρήκε αµοιβαία κατανόηση, πράγµα σπάνιο. Είχε πολύ χιούµορ και στην ζωή του γι’αυτό και ταίριαξαν τόσο καλά. Μέχρι να µεταφερθεί από τα πλατό στα καµαρίνια η τρέλα του Πάνθηρα. Μετά από τόσες ταινίες και µακροχρόνια συνεργασία η υπεροψία, η κούραση και η τριβή πήραν θέση στα γυρίσµατα. Αξίζει να αναφέρθει ότι κάποια στιγµή ο Peter Sellers αρνήθηκε να βγει από το καµαρίνι του και να συνεχίσει το γύρισµα, σε µία από τις ταινίες του Πάνθηρα, όταν κατέφθασε στα παρασκήνια η ηθοποιός Julie Andrews, σύζυγος του σκηνοθέτη Blake Edwards, µε την µητέρα της. Εκείνη έκανε το λάθος να φορέσει ένα µωβ παλτό.

Για τον Sellers το  µωβ ήταν ότι και το κόκκινο πανί για τον ταύρο, φεύγοντας βολίδα για το καµαρίνι του µόλις την αντίκρισε. Όταν ο βοηθός παραγωγής πήγε να τον φέρει πίσω στο πλατό εκείνος του εξήγησε τον λόγο που αποχώρησε κι ο βοηθός είπε ότι ο ηθοποιός είναι απλά τρελός. Το επόµενο χτύπηµα ήρθε όταν ο Sellers είπε στον Edwards πως µίλησε µε τον Θεό υποδεικνύοντας του πως θα έπαιζε µια δύσκολη σκηνή. Μόλις ο σκηνοθέτης είδε το αποτέλεσµα των υποδείξεων αυτών σύστησε στον ηθοποιό την επόµενη φορά που θα µιλήσει µε τον Θεό να του πει να µην ανακατεύεται µε την σόου µπίζνες.

Με αστεία στα όρια του σλάπστικ και την δηµιουργία ενός σουρεαλιστικού κόσµου όπου όλα τα στραβά κι ανάποδα είναι νορµάλ, οι ταινίες του Ροζ Πάνθηρα έχουν γράψει τη δική τους τρέλα – εεε… συγνώµη – ιστορία, στο παγκόσµιο σινεµά. Όσο για την τρέλα, αυτή είναι τόσο απλόχερα δοσµένη σε όλες τις ταινίες, στους συντελεστές, στους χαρακτήρες, στις καταστάσεις, ακόµα και στον αέρα που αναπνέουν, που δεν αξίζει καν να αναφερθεί. Είναι κοµµάτι της προσωπικότητας του Ροζ Πάνθηρα που στη δίνη του παρασέρνει τους ήρωες και όλους εµάς σε ένα απίστευτο ταξίδι στο γέλιο και την παράνοια. Με την µοναδική µουσική επένδυση του Henry Mancini που σε προειδοποιεί να µην κινείσαι ποτέ ανυποψίαστος γιατί ο Ροζ Πάνθηρ καραδοκεί, αφήστε για λίγο τις υποχρεώσεις, τις σκοτούρες και τα προβλήµατα κι ελάτε στον κόσµο του επιθεωρητή Clouseau, όπου η σχιζοφρένεια είναι το µόνο όπλο που θα σας σώσει. Α! Και δείξτε λίγη κατανόηση µαζί του. Δεν φταίει αυτός που γεννήθηκε ζαβός. Το µυστικό είναι η υποµονή. Στην τρέλα απαντάµε µε τρέλα. Απλά χαλαρώστε κι αφεθείτε στα χέρια του πιο γκαφατζή επιθεωρητή του σινεµά. Και γελάστε. Γελάστε άφοβα, µε όλη σας την ψυχή. Το απαιτούν οι περιστάσεις.

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.