Sweet Movie

Posted: Φεβρουαρίου 22, 2016 in Ανάλυση / Κριτική Ταινιών
Ετικέτες:

(του Δημήτρη Κεχρή)

sweet-movie-1974-04-g

Επανάσταση, σαδομαζοχισμός, παιδεραστία, κιτς διαφημιστικά σποτ, εκρήξεις εμετού, ουροφιλία, κομμουνιστικά άσματα, σεξ σε δημόσιους χώρους, κοπρολαγνεία, δολοφονίες παιδιών, θλιβερά wannabe glamorous καλλιστεία υπό τους ήχους αφρικανικών κρουστών, έρωτας βουτηγμένος (κυριολεκτικά) στη ζάχαρη με τη συνοδεία ενός ποντικού, ένας ποδηλάτης-ναύτης του θωρηκτού Potemkin, αυνανισμός μέσα σε ένα πελώριο μπουκάλι γάλα και πολλά άλλα «αταίριαστα» συνθέτουν το βλάσφημο κινηματογραφικό κολλάζ στο οποίο ο Dusan Makavejev επέλεξε να δώσει κατ’ ευφημισμόν τον τίτλο «Sweet Movie» !

To story αναφέρεται στη ζωή δύο γυναικών. Η μία είναι νικήτρια διαγωνισμού ομορφιάς στην Αμερική, που ως «έπαθλο» έχει το γάμο με έναν εκκεντρικό, φαλλοκράτη, άξεστο αμερικανό μεγιστάνα. Η νίκη της στα καλλιστεία αποτελεί ταυτόχρονα την είσοδό της σε έναν αδιέξοδο και χωρίς επιστροφή λαβύρινθο, όπου αυτή παραμένει πάντα ένα άβουλο ον, μια γλάστρα των media, ένα σεξουαλικό αντικείμενο, έρμαιο στις ορέξεις οποιουδήποτε. Η άλλη γυναίκα είναι μια μοναχική αριστερίστρια, πλοίαρχος ενός καραβιού-πλωτού κοινοβίου που μεταφέρει γλυκά και ζάχαρη και στην πλώρη του έχει μια τεραστίων διαστάσεων προτομή του Marx. Περιπλανιέται, μάλλον άσκοπα, σε ποταμούς της Ευρώπης και επιδίδεται σε ακραίες και αποκλίνουσας μορφής σεξουαλικές περιπτύξεις στην απέλπιδα προσπάθεια της να διαφύγει από τα ασφυκτικά πλαίσια του μικροαστισμού αλλά και να ξορκίσει τον εκφυλισμό και την ήττα τελικά της σοσιαλιστικής επανάστασης.

sweetmaxresdefaultΟι περιπέτειες των δύο αυτών γυναικών αποτελούν την πρώτη ύλη που χρησιμοποιεί ο Makavejev προκειμένου να δημιουργήσει και να εκτοξεύσει στα μούτρα μας ένα σχεδόν αναρχικό, πολιτικο – σεξουαλικό μανιφέστο, εμφανώς επηρεασμένο από τις θεωρίες του μαρξιστή ψυχαναλυτή Wilhelm Reich, ο οποίος επεχείρησε να μελετήσει τη σχέση ανάμεσα στο διαλεκτικό υλισμό και την ψυχανάλυση, ανάμεσα στην πολιτική και το σεξ, να μελετήσει τη σεξουαλική συμπεριφορά των ανθρώπων εντός της σύγχρονης, βουτηγμένης στην εμπορευματοποίηση και τον καταναλωτισμό, αστικής κοινωνίας, να μελετήσει τη σύγκρουση ανάμεσα στη φυσική σεξουαλική ορμή και τους κυρίαρχους καταπιεστικούς, ψυχαναγκαστικούς κώδικες ηθικής. Βασική θέση του Reich, η οποία γίνεται φανερή μέσα στην ταινία κατά την παρουσίαση της σεξουαλικής ζωής των δυο αυτών γυναικών, είναι ότι η ελεύθερη έκφραση και πραγμάτωση υγιών σεξουαλικών ορμών αποτελεί μια από τις βασικές προϋποθέσεις για μια βαθιά, ουσιαστική και ολόπλευρη κοινωνική πρόοδο. Τίθεται επίσης, το ζήτημα πως οι επαναστατικές κοινωνικές ανατροπές, που δεν λαμβάνουν υπόψη τους το γεγονός πως διαχρονικά η πλειοψηφία των ανθρώπων πάσχει από νευρώσεις , είναι καταδικασμένες να αναπαράγουν προβληματικές καταστάσεις ή να δημιουργήσουν νέα προβλήματα, καθώς οι άνθρωποι έχοντας αναπτύξει για χρόνια μηχανισμούς θωράκισης, δύσκολα μπορούν να γίνουν διαχειριστές της ελευθερίας τους. Ως εκ τούτου, πολλές από τις ερωτικές σκηνές της ταινίας είναι εντελώς ασυνήθιστες, ανορθόδοξες, αστείες, σουρρεαλιστικές, ζωώδεις, θλιβερές, προκλητικές και γενικά έξω από κάθε καλούπι και σε αντίθεση με τα κοινώς αποδεκτά πρότυπα σε σημείο που να τίθενται ζητήματα ηθικής στα οποία θα δυσκολεύονταν να πάρουν ξεκάθαρη θέση ακόμα και οι πιο προοδευτικοί άνθρωποι.
sweet-movieΠαράλληλα, η ταινία ασκεί σκληρή κριτική στις αξίες και τον τρόπο ζωής όπως αυτός, έχει διαμορφωθεί στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο θίγοντας ζητήματα που ποικίλουν από το ρόλο των μέσων μαζικής ενημέρωσης-αποβλάκωσης, μέχρι τη συνολικότερη αλλοτρίωση του ατόμου. Ωστόσο, εξίσου, αν όχι περισσότερο, σκληρός γίνεται ο Makavejev απέναντι στα εναλλακτικά προς τον καπιταλισμό προτάγματα. Είναι ξεκάθαρη η επίθεση που εξαπολύει απέναντι στα εκμεταλλευτικά, αυταρχικά και γραφειοκρατικά καθεστώτα των χωρών του τότε «υπαρκτού σοσιαλισμού» και συγκεκριμένα στο σταλινισμό (χαρακτηριστικά τα αποσπάσματα ντοκιμαντέρ που αναφέρονται στους σφαγιασθέντες του Κατύν). Από τα βέλη του δεν ξεφεύγουν ούτε οι κάθε λογής περιθωριακοί αριστεριστές των δεκαετιών του 1960-70, οι οποίοι, από μια άλλη μπάντα βέβαια, διαστρέβλωσαν και αυτοί (όπως και οι σταλινικοί) τη μαρξική θεωρία και κατέληξαν σε έναν αδιέξοδο, δογματικό και σεχταριστικό αντικαπιταλισμό, ο οποίος αποκομμένος από την πολιτική ουσία οδήγησε σε ένα εσκεμμένα πριμιτιβιστικό lifestyle. Επιπλέον, χρειάζεται να πούμε ότι η ταινία βρίθει συμβόλων και αναφορών που για να γίνουν κατανοητά προϋποτίθεται η εξοικείωση του θεατή με την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος.
Ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε να κάνουμε στην εξαιρετική μουσική με την οποία συνεισφέρει στην ταινία ο Μάνος Χατζηδάκις και η οποία είναι αξιοζήλευτα εναρμονισμένη με το πνεύμα του «Sweet Movie» και τις προθέσεις του Makavejev.

sweet-movie-germanΗ ταινία κλείνει με μια παράξενη και αναπάντεχη σκηνή, κατά την οποία τα παιδιά τα οποία είχαν δολοφονηθεί στο «πλοίο της επανάστασης» (οι ζωές νέων ανθρώπων που θυσιάστηκαν στο βωμό της επανάστασης;), εν τέλει ζωντανεύουν ξανά και βγαίνουν μέσα από τις πλαστικές νεκρικές σακούλες, τη στιγμή που ένα τρένο πάνω σε μια γέφυρα διατρέχει κάθετα τη διεύθυνση που ακολουθούσε το πλοίο. Ένας υπαινιγμός ίσως, πως η ελπίδα δεν έχει σβήσει οριστικά και ενδεχομένως να βρίσκεται σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που ακολουθήθηκε σε παρελθοντικά εγχειρήματα. Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως το «Sweet Movie» παρόλο που αποτελεί μια ισχυρή γροθιά στο στομάχι και μια σκληρή επίθεση στον «κοινό νου», με έναν ανεξήγητο τρόπο διαπνέεται από μια ιδιαίτερη τρυφερότητα που μπορεί απλά να συμπυκνωθεί στο τραυματισμένο φρύδι και το δάκρυ στην προτομή του Marx.

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.